خواب

 

چگونه مشکل خواب کودکم را حل کنم؟

 

خواباندن کودک ممکن است یکی از خسته‌کننده‌ترین و سخت‌ترین وظایف روزمره‌ی پدر و مادر باشد.

 

به‌طور حتم کودکانی وجود دارند که به‌محض آنکه سرشان به بالش برسدبه خواب می‌روند و همه‌شب را به‌راحتی می‌خوابند.

 

اگر کودک شما از این دسته کودکان است، بدون شک آدم خوشبختی هستید. ولی کودکانی هم هستند که از آغاز کودکی

 

خواب شان با مشکلات همراه است که ناشی از ناتوانی آن‌ها در این امر است و دال بر «انحراف» یا «بدی» آن‌ها نیست .

 

باید به آن‌ها کمک کرد که این عمل مشکل انتقال از بیداری به خواب را انجام دهند نه اینکه آن‌ها را تنبیه کنیم که چرا نمی‌توانندبخوابند.

 

البته بهترین شیوه‌ای که بتوان همه‌ی کودکان را خواباند وجود ندارد و از هر فردی به فرد دیگر متفاوت است.

 

این مسئله در کودکان شیرخوار و کوچک به‌طورمعمول به‌اندازه‌ی مشکلات کودکان بزرگ‌تر نیست.

 

امروزه بسیاری  از متخصصان کودکان ، تنظیم هنگام و اندازه‌ی خواب و خوراک کودک را به سرشت او واگذار می‌کنند.

 

تا آنجا که ما آگاهی داریم هنوز برای خواباندن کودک روشی که بر تکان دادن او (خواه در آغوش مادر و خواه در کالسکه یا گهواره)برتری داشته باشد

 

پیدا نکرده‌اند . به‌ویژه اگر این تکان دادن با خواندن لالایی  همراه باشد اثربخش‌تر خواهد بود.

 

برخی کودکان پیش از خواب کمی شیر از شیشه یا سینه‌ی مادر می‌خواهند.

 

بعضی از نوزادان دوسه‌ماهه در نور و حرکت بهتر می‌خوابند.

 

برخی از آن‌ها با صدای موسیقی ، بعضی دیگر هنگامی‌که شخصی به‌جز مادر او را بخواباند راحت‌تر بهخواب می‌روند.

 

به‌هرحال اگر کودک در سال نخست هنگام خوابیدن زیاد سروصدا می‌کند، به باور بسیاری از متخصصان باید :

کمی جدی‌تر رفتارکرد.

آنچه را نیاز دارد به او داد ، نه آنچه را که برایش گریه می‌کند.

 

او را در رختخواب بگذارید و با صدای محکم ولی حاکی از مهر و دل‌بستگی به او بگویید که باید بخوابی و اگر گریه هم کرد، قلب خود راکمی سخت

 

کنید بگذارید گریه کند تا بخوابد و بی‌درنگ منصرف نشوید.

 

اگر کودک دچار بیماری بوده و مجبور بودید زیاد او را نوازش کنید، ممکن است هنگام خواب خیلی سروصدا کند.در این صورت باز باید بر احساسات

 

خود چیره شوید و بگذارید گریه کند.

 

به‌طورمعمول این گریه بیش از چند شب ادامه پیدا نمی‌کند و حتی در این مدت کوتاه هم کم‌کم از شدت آن کاسته خواهد شد.

 

( ولی به‌گونه‌ای استثنایی ممکن است گریه کودک  هر شب شدیدتر شود؛ در این صورت باید این روش را کنار گذاشت )

 

 

بهترین عامل موفقیت این است که اگر روشی را شروع کردیم ، نباید تا اجرای کامل آن عقب‌نشینی کنیم.

 

 

هراندازه که کودک در سال نخست زندگی رشد کند و بزرگ‌تر شود ، اغلب خودش راهی پیدا خواهد کرد که در خوابیدن به او کمک کند.

 

به‌عنوان نمونه ممکن است شست خود را بمکد . در رختخوابش  غلت بزند.

 

ولی هنگامی‌که از یک سال بزرگ‌تر شود ، دیگرتکان دادن او هنگامخواباندن یا لالایی خواندن نیز کافی نخواهد بود.

 

تقاضای کودک 2 تا 7 ساله هنگام خواب

 

عباراتی نظیر«یک بوسه دیگه » ٍ، «یک کمی آب »، « یه دستمال بده » و یا « می خوام به دست‌شویی بروم» فقط برخینمونه‌های تقاضای کودک

 

دوساله است که با آن‌ها می‌خواهد کمی بیشتر وقت بگیرد .

 

درنهایت ، پیش از آنکه در پایان شب ،مادر خود را ترک کند، توجه او را به خود  جلبنماید.

 

کودک فقط آنچه را تقاضا می‌کند، نمی‌خواهد بلکه می‌خواهد مادرش نیز همواره در کنار او باشد.

 

البته این‌که در برابر این‌گونه خواهش‌های کودک چگونه باید رفتار کرد به خود شما بستگی دارد.

 

برخی والدین شکیباتر از دیگران و برخی کودکان پرتمناتر از دیگر کودکان هستند.

 

 

درصورتی‌که انتظار این‌گونه خواهش‌ها را از کودک دوساله خود داشته باشید و اشیای مورد تقاضای او را فراهم کنید، مرحله‌یپیش از خواب

 

بسیاری از آن‌ها کوتاه‌تر و آسان‌تر خواهد شد.

 

پس از پدید آوردن شرایط(آب خوردن، دستشویی رفتن،مسواک بازی کردن ، بوسیدن و….) در صورت لزوم با صدایی محکم وجدی به او «شب بخیر»

 

بگویید . طوری او را ترک کنید که آشکار باشد به رختخواب او یا اتاقش بازنمی‌گردید.

 

درصورتی‌که کودک شما محجوب و آرام و یا خیلی خوش‌خواب باشد .

 

چنان چه بر اثر روش جدی و محکم  گذشته شما کودک بداند هنگامی‌که   حرفی را می‌زنید واقعاً منظورتان همان است ، در این صورت ممکن است

 

کودک به‌سرعت و آسان به خواب رودو دیگر تقاضایی نکند.

 

گاهی نیز ممکن است  یکی دو بار شمارا صدا بزند و چون جوابی نمی‌شنود ، منصرف شده و به خواب رود.

 

کودک 2ونیم ساله دارای عادات ویژه‌ای است.

در این سن کودک تغییر و تنوع را دوست ندارد و می‌خواهد هر چیز سر جایخودش باشد.

هر کاری که دیروز کرده ، امروز هم درست همان کار را تکرار نماید.

وضع خواب کودک هم از این قانون بیرون نیست .

 

مشکلات مربوط به خواب او در این سن ممکن است همه اهل خانه را ناراحت و ناامید کند و پیش از آنکه شما بتوانید  پی ببریدکه اوضاع از چه قرار

 

است ، کودک برای خود عادات ویژه پیداکرده باشد.

 

عادات و تشریفات خوابیدن کودک در این سن بسیار پرشمار و عجیب‌وغریب است.

 

در این قسمت هم اگر مانند دیگر ویژگی‌های اخلاقی او اطلاعات شما بیشتر باشد باوجودآنکه نخواهید توانست آن را تغییر دهید، بااین‌وجود این

 

اطلاعات به شما کمک خواهد کرد تا بهتر بتوانید بر موقعیت موجود چیره شوید.

 

نخست این‌که اگر پیش‌ازاین بدانید که عادات کودک در این دوره از کودکی تا چه اندازه قوی و ثابت است، همیشه کوششخواهید کرد که

 

فعالیت‌های او را هنگام خواب تا آنجا که ممکن است ساده‌تر نمایید.

 

 

از پدید آمدن عادات و تشریفات پیچیده و دشوار خودداری نمایید، زیرا کودک پس‌ازآن اصرار خواهد داشت که آن‌ها را ادامه دهد.

 

 

دوم این‌که درصورتی‌که اطلاعات کافی داشته باشید، در برابر خواب کودک و عادات او شکیبایی بیشتری خواهید داشت تا آسان‌تر بخوابد.

 

خواب کودک از 3 تا 10 سالگی

 

 

مشکل خواب کودک پس از دو ونیم سالگی آسان‌تر می‌شود و یا دست‌کم به‌صورت دیگری درمی‌آید.

 

در این سنین ممکن است سکوت و آرامش پیش از خواب به‌ویژه اگر با صدای موسیقی یا خواندن کتاب برای او همراه باشد

 

خواب راحتی برای کودک پدید آورد.

 

 

به‌طورکلی باید از ایجاد سروصدا و انجام کارهای خشن هنگام خواب کودک خودداری کرد زیرا ممکن است باعث تحریک شدید و

 

مانع آرامش خواب گردد.

 

در برخی کودکان بعضی فعالیت‌های بدنی به شرطی که از حد تعادل تجاوز نکند، ممکن است به خواب کودک کمک نماید.

 

این‌گونه کودکان نمی‌توانند ساکت بنشینند و گاهی پیش از خواب آن‌قدر جست‌وخیز می‌کنند تا خسته شوند ولی باید آن‌ها را ارسیدن به این اندازه

 

از فعالیت بازداشت.

 

سه‌سالگی

مشکلات خواب کودک اغلب خیلی کمتر از دو و نیم سالگی است.

 

بسیاری از کودکان سه‌ساله کاملاً به میل خود به رخت خواب می‌روند و به نسبت زود خوابشان می‌برد ولی ممکن است درساعات بعدی شب،

 

خواب آن‌ها دچار اشکال شود.

 

چهارسالگی

به کودک اجازه دهید که صفحات کتابی را تماشا کند.

 

سپس خودش چراغ را خاموش کند، نه آن‌که شما چراغ را برای او خاموش‌کنید و بگویید بخوابد.

 

 

پنج  و شش‌سالگی

 

 

بچه‌ها ممکن است میل داشته باشند برای مدت کوتاهی پیش از خواب کتاب خود را تماشا کنند یا عکس‌های آن را رنگ کنند.

 

 

در شش‌سالگی بسیاری از کودکان دوست دارند که هنگام خواب مدتی را صرف بازی موردعلاقه خودشان کنند.

 

 

این کار به پدر و مادر هم فرصتی می‌دهد تا بتوانند کمی با کودک خود صحبت کنند و احیاناً بعضی مشکلات روزانه او را برطرف

 

سازند.

 

هفت‌سالگی

گذاشتن یک دستگاه پخش یا رادیوی کوچک کنار تخت خواب یا رختخواب کودکان مشکل خواب بسیاری از آن‌ها را برطرف

 

می‌سازد.

 

 

در این صورت ممکن است کودک به‌سرعت لباس خود را درآورده و به رختخواب برود تا بتواند برنامه موردعلاقه خودش را گوش

 

دهد.

 

نه‌سالگی

حتی در کودکانی که تا این سن برای  خوابیدن مقاومتی از خود نشان نمی‌دادند ، ناگهان ممکن است این مسئله بروز کند. کودک ازنظر نظم

 

وانضباط دچار مشکل شود.

 

 

کودک به هر وسیله‌ای پناه می‌برد تا هر چه ممکن است دیرتر به رختخواب رود.

 

مانند اینکه فکر می‌کند رفتن به رختخواب کاری است که پدر و مادر او میل دارند به او تحمیل کنند.

 

در اینجا اگر به او اجازه دهید که دیرتر به تختخواب برود ، کار تااندازه‌ای آسان‌تر می‌شود.

 

 

باید توجه داشت که در این سن نیاز او به خواب کمتر از پیش است.

 

در عمل نشان دهید که می‌دانید او بزرگ‌تر از گذشته شده و به این نکته اهمیت می‌دهید.

 

به او اجازه دهید دیرتر بخوابد. به او بفهمانید:

 

اگر شایستگی این راپیداکرده که دیرتر بخوابد، باید هنگام خوابیدن هم بدون طفره و شکایت بهرختخواب برود.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *