گریه نوزاد

گریه نوزادم را چگونه کنترل کنم؟

گریه نوزاد

چرا نوزاد گریه می‌کند؟

 

یکی از نگرانی‌های والدینی که نوزاد دارند گریه‌های نوزاد است.

 

به‌ویژه در زمان تولد اولین فرزند که والدین هیچ تجربه‌ای در این زمینه ندارند.

 

لازم است بدانید نوزادان اکثراً زیاد گریه می‌کنند . به‌ویژه بین 6 الی9 ماهگی.

 

برخی نوزادان بیشتر از بقیه گریه می‌کنند. خیلی سریع بی‌قرار می‌شوند.

 

گریه کردن چیزی است که نوزاد تمایل به انجامش دارد.

 

در این خصوص توجه به نکات زیر ضروری است.

علت گریه نوزاد:

با توجه به اینکه نوزاد شما هنوز هیچ مهارتی را نیاموخته است . گریه تنها راه ابراز نیازهایش است که باید به آن تو جه نمایید.

 

عموماً علت گریه در کودکان زیر 2 ماهگی گرسنگی است . اگر تازه به کودک شیر داده‌اید ممکن است دلایل دیگری مثل

 

  • نیاز به تعویض پوشک.

 

  • نفخ شکم که لازم است بعد از هر بار شیر دادن به کودک آروغ کودک گرفته شود.

 

  • ممکن است سرد یا گرمش باشد.

 

  • نیاز به گذراندن زمانی با شما و در آغوش گرفته شدن.

 

حدود 3 ماهگی کودک متوجه می‌شود :

 

گریه وسیله مطمئن برای جلب‌توجه ، بغل کردن و توجه والدین است و اگر گریه نکند به او توجهی نمی‌شود.

 

در 5 ماهگی اگر بزرگ‌سالی پس از ورود به اتاق کودک به او توجه نکند، کودک شروع به گریه کردن  می‌کند.

 

بنابراین به نظر می‌رسد علت گریه‌های کودکان در مراحل مختلف رشد دلایل متعددی دارد.

 

کودک در هر مرحله سنی به‌منظوررسیدن به اهدافش از آن به‌عنوان یک ابزار استفاده می‌کند.

 

چگونه بفهمم معنای گریه نوزادم چیست؟

 

گریه به سازگاری نوزاد کمک می‌کند.

 

بنابراین والدین لازم است معنای گریه را بفهمند و متناسب با آن عمل کنند.

 

نمی‌توان گریه کودکان را دقیقاً دسته‌بندی کرد اما اصول کلی وجود دارد.

 

گریه‌های مختلف از طریق مدت‌زمان ، آهنگ و ریتم آن مشخص می‌شوند و هرکدام نیاز خاصی را مطرح می‌کنند.

 

نوزاد برای نشان دادن درد، بیماری، خستگی،گرسنگی، ناراحتی و ناکامی گریه‌های خاصی دارند.

 

به‌عنوان نمونه کودکانی که از آسیب‌های مغزی رنج می‌برند، نسبت به کودکان سالم ،ناموزون‌تر و کوتاه‌تر گریه می‌کنند.

 

نوزادان تازه متولدشده، معمولاً گریه‌ای با صدای بلند و واضح دارند.

 

قفسه سینه‌شان پس از هر جیغ کاملاً پر و خالی می‌گردد .

 

بین این گریه‌ها تنفس کوتاهی می‌کنند و یک گریه کوتاه‌تر دارند.

 

سپس با رسیدن اکسیژن کافی به قفسه سینه، برای جیغ بعدی آماده می‌شوند.

 

وقتی نوزاد چندماهه است، تنفس عمیق‌تری دارد بنابراین گریه‌هایش هم طولانی‌تر است.

 

وقتی گرسنه است، همراه با گریه پیچ‌وتاب می‌خورد.

 

وقتی گرسنه نباشد، گریه طولانی و مداوم است و هرلحظه بالاتر می‌گیرد.

 

اگر درد داشته باشد، گریه گوش‌خراشی خواهد داشت .

 

در زمان درد چهره‌اش با دفعاتی که گریه عادی دارد، متفاوت خواهد بود.این گریه به‌آسانی قطع نمی‌شود مگر این‌که منشأ درد

 

شناسایی و رفع شود.

 

چه عکس‌العملی در مقابل گریه نوزادم داشته باشم؟

 

در مقابل گریه کودکان واکنش نشان دهید.

 

برخی والدین به‌اشتباه تصور می‌کنند اگر نوزادشان شروع به گریه کرد نباید به او توجهی کرد ، زیرا کودک عادت به گریه می‌کند.

 

این حرف ممکن است در مورد سنین بالاتر مثلاً 4 یا 5 سالگی صحت داشته باشد.

 

به‌ویژه اگر کودک عادت کرده باشد همه‌چیز را با گریه به دست آورد . اما در مورد کودک نوپا صحیح نیست.

 

نوزاد با توجه کردن والدین، بغل کردن، نوازش کردن، لمس کردن، به آرامش و اطمینان می‌رسد.

 

یاد می‌گیرد که به اعتماد دست یابد و دنیا را قابل‌اعتماد ببیند.

 

بنابراین به گریه‌های نوزاد پاسخ مثبت دهید . نگران لوس یا بدعادت شدن کودکتان نباشید.

 

به عقیده روانشناسان غیرممکن است کودک با احساس توجه و دوست داشتن در سال‌های اولیه تولد ، لوس شود.

 

در سال‌های اولیه این موارد نیاز طبیعی مراحل رشدی کودک است و بالعکس عدم توجه به آن در آینده می‌تواند مشکل‌ساز

 

شود.

 

معمولاً کودکانی که از همان ابتدا به‌آسانی آرام می‌گیرند . وقتی بغل می‌شوند خود را می‌چسبانند و گریه‌شان متوقف می‌شود

 

رابطه مثبت‌تری با مادر خود برقرار می‌کنند.

 

بالعکس نوزادی که از همان ابتدا به مدام گریه می‌کند، ناآرام است ، به‌خوبی بغل نمی‌شود ،ممکن است در مادر احساس

 

ناکارآمدی و طردشدگی ایجاد کند.

 

بنابراین طردشدگی بر روحیه  مادر تأثیر منفی می‌گذارد .  دررفتاش نسبت به نوزاد اثر نامطلوب به‌جای می‌گذارد.

 

خودبه‌خود یک رابطه مخرب متقابل بین والد و نوزاد ایجاد می‌شود.

 

مادران محترم به این نکته توجه کنید :

 

بر اساس اصول تفاوت‌های فردی هیچ دو کودکی مثل هم نیستند . همگی باهم اختلاف دارند.

 

در مقابل این دسته از کودکان که به‌خوبی آرام نمی‌شوند و مرتب گریه می‌کنند سعه‌صدر، تحمل و بردباری را مدنظر قرار دهید.

 

از ایجاد احساس ناشایستگی ، عدم کارایی و اضطراب در خود که می‌تواند باعث رفتار نامطلوب با کودک شود جلوگیری نمایید.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *