اعتمادبه نفس

عزت نفس

چگونه فرزندی با اعتمادبه‌نفس داشته باشم؟ -قسمت دوم

مهارت دلگرمی دادن

در مقاله قبل گفتیم که لازمه اعتمادبه‌نفس، داشتن عزت‌نفس است.

برای تقویت عزت‌نفس در فرزندتان نیاز به مهارت دلگرمی دادن دارید.

در ادامه می‌خواهم به توضیح مهارت‌هایی بپردازم که در پایان مقاله قبل به آن‌ها اشاره کردم.

برای به وجود آوردن عادت «دلگرمی دادن» مهارت‌های زیر را یاد بگیرید و تمرین کنید.

عشق

1.به فرزندتان عشق بورزید و او را بپذیرید.

توجه داشته باشید که فرزندان مان مانند خودمان در بعضی چیزها خوب یا عالی هستند.

در برخی کارها معمولی و یابی استعداد هستند.

کودکان نیز دارای فراز و نشیب‌هایی هستند.

آن‌ها نیز در دنیای خودشان روزهای خوب و بد دارند.

پذیرفتن و اهمیت دادن به کودکان یعنی آن‌ها را همان‌گونه که هستند قبول داریم. خوب و بد آن‌ها را می‌پذیریم. فراز و نشیب آن‌ها را می‌پذیریم.

بدین ترتیب می‌فهمند که شما توقع ندارید آن‌ها کامل باشند. می‌بینند که شما عاشق آن‌ها هستید.برایشان ارزش قائلید.

برخی پدر و مادرها فکرمیکنند که باید یکسره به اشتباهات فرزندشان اشاره کنند.

آن‌ها گمان می‌کنند با این کار به پیشرفت او کمک می‌کنند، اما این کار برای بچه‌ها دلگرمی دهنده نیست.

اگر دوستتان مدام به شما بگوید «اشکال تو کجاست. فقط باید خودت را عوض کنی!» .چه حالی به شما دست می‌دهد؟ به کودک شما نیز همین حال دست می‌دهد.

فرزندتان همیشه به آن خوبی که شما انتظار دارید عمل نمی‌کند. او به عشق و پذیرش شما نیاز دارد.

کودکان در هر حالتی به عشق و پذیرش والدین نیاز دارند. شما می‌توانید بدون پذیرفتن رفتار نادرست فرزندتان او را بپذیرید.

وجود فرزندتان را از رفتارش جدا کنید.

2. به تلاش‌های فرزندتان توجه کنید.تلاش

فراموش نکنید که پیشرفت یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد. مردم یک‌دفعه به چیزی نمی‌رسند.

هر مهارتی را باید آموزش دید. بعد از پشت سر گذاشتن چند مرحله و یک‌رشته تلاش یاد می‌گیریم.

کودکان نیز همین‌طور هستند.

خودتان را درزمان تولد اولین فرزندتان به خاطر بیاورید. آیا از همان ابتدا بلد بودید کودکان را به‌راحتی اکنون حمام کنید؟احساس دست‌وپا چلفتی بودن نمی‌کردید؟

سخت نبود نگذارید کف صابون یا شامپو توی چشمش نرود؟

آیا از اینکه نوزاد ناگهان از دستتان لیز بخورد، نمی‌ترسیدید؟ احساس نمی‌کردید نیاز به یکدست اضافی برای حمام کردن کودک دارید؟

اما به‌تدریج این مهارت را یاد گرفتید. فرزندتان را با یکدست می‌گرفتید.با دست دیگراورا می‌شستید. یا طوری صورتش را بشویید که کف داخل چشمش نرود.

حداقل یک تلاش یا پیشرفت فرزندتان را پیدا کنید. یک‌بار هم که شده به او بگویید متوجه پیشرفت او شده‌اید.

 

3.از فرزندتان قدردانی کنید.قدردانی

کودک باید مشارکت کند. به عنوان یک عضو، به خانواده کمک کند. این اتفاق در کودک احساس تعلق خاطر ایجاد می‌کند.

وقتی از فرزندتان تشکر می‌کنید نشان می دهید واقعاً قدر او رامی دانید.

این قدردانی احساس تعلق خاطر رادراو ایجاد می‌کند. به او دلگرمی می دهد.

امیربه مادرش در مرتب کردن ظرف‌ها کمک می‌کند. آشغال‌ها را بیرون می‌گذارد. با اردلان برادر کوچکش بازی می‌کند.

مامان می‌تواند از همکاری امیر تقدیر کند و به او بگوید.

  • متشکرم که در شستن ظرف‌ها به من کمک کردی.
  • خوشحالم می‌بینم با برادرت بازی می‌کنی. میدانم که برادرت را دوست داری.
  • ممنونم که آشغال‌ها رابیرون گذاشتی.

راه دیگری برای قدردانی وجود دارد. توجه به آنچه برای فرزندتان مهم است. به خصوص اگر هرگز برای شما جالب نبوده است. اگر برای این مورد وقت بگذارید، زیرا فرزندتان احساس قدردانی می‌کند.

یادتان باشد فرزندتان نقاط قوتی دارد. نقاط قوت یعنی خصوصیات واستعدادهای ویژه‌ای دارد. شما می توانیدبه نقاط قوت او توجه کنید و روی آنها متمرکز شوید.

 

4.به فرزندتان ایمان داشته باشید.ایمان

کودکان باید بدانند و ببینند پدرو مادرشان به توانمندی آنها اعتقاد دارند.

انتظارات بسیار تاثیرگذارهستند. کودکان افکار شما راحس می‌کنند. تعداد کمی از کودکان بدون آن که شما به آنها ایمان داشته باشید، یاد می‌گیرند به خودشان ایمان داشته باشند.

برای نشان دادن اینکه به فرزندتان ایمان دارید، باید نگاه کلی داشته باشید.

به اشتباهات قبلی فرزندتان فکر کنید. به کارهایی که آنها را درست انجام داده است، فکرکنید. نگران اشتباه او نباشید.

بزرگ شدن یک فرآیند تدریجی است. چند سال طول می‌کشد. با توجه به این نکته می‌فهمید فرزندتان به‌مرور مهارت‌های زیادی را خواهد آموخت.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *