حسادت

حسادت در کودکان

حسادت

حسادت در کودکان

 

حسادت یکی از شایع ترین واکنش هایی است که اغلب در کودکان و نوجوانان مشاهده می شود.

 

همیشه هنگامی بروز می کند که رقابت  و هم چشمی مطرح باشد.

 

مسئله حسادت کودک در برابر خواهر یا برادر نو رسیده امری کم و بیش قابل پیش بینی است.

 

گرچه برخی از آن ناراحت می شوند ولی به طور معمول خطرناک نیست.

 

حسادت ، واکنش تضادها و کشمکش های نا شناخته و مهمی است که از دوران کودکی در شخص پدید آمده ،باقی می ماند

 

و از لحاظ اجتماعی برای شخص دارای اهمیت است.

 

علاوه بر به وجود آوردن خشم و تنفر و احساس خود کم بینی در کودک ، باعث می شود که درسنین بالاتر شخص تماس خود را

 

با محیط و افراد اجتماع از دست بدهد و تنها بماند.

 

حسادت اغلب با ترس درونی و خشم توام است.

 

نشانه های حسادت

 

نشانه های حسادت و همچنین درجات آن بسیار فراوان است.

 

ممکن است کودک انتظار توجه زیادی از طرف مادر داشته باشد.

 

برای مثال هنگامی که برادر یا خواهرش مورد توجه قرار می گیرد،شیطنت نماید.

 

از مادرش بخواهدکه یک اسباب بازی مانند آنچه برای خواهر یا برادرش خریده است برای او هم  بخرد.

 

بسیاری از جنگ و ستیزهای خواهر و برادر در منزل به دلیل حسادت است . ولی باید بدانید که برخی از این مشاجرات اصولا

 

عامل محرکی ندارد و یک امر غریزی است.

 

نحوه برخورد با حسادت در کودکان

 

هنگام برخورد با حسادت در کودکان می توانید کارهای زیر را انجام دهید:

 

قبل از هرچیز جوانب امر را دقیق بررسی کنید . مبادا ندانسته به این آتش دامن بزنید .

 

به آسانی ممکن است که فرزند دلبسته خود را و یا فرزندی که از دیگران فرمان بردارتر است و به شما کمک می کند را مورد

 

ستایش بیش از حد قرار دهید و در برابر سایر فرزندان تان این دلبستگی و رضایت را آشکار کنید.

 

گاهی اوقات مقایسه یک فرزند با دیگر فرزندان و ستایش از او ندانسته و نا خواسته صورت می گیرد . به اصطلاح از دهان والدین

 

می پرد.

 

اما متاسفانه بعضی از والدین به عمد این روش را به کار می برند.

 

مثلا می گویند:

 

توباید ازاین رفتارت خجالت بکشی ، ببین خواهرت چقدر کارهایش را خوب انجام می دهد. به ما هم کمک می کند.

 

این بیان باعث بیزاری کودک از خواهر یا برادری میشود که شما ستایشش می کنید.

 

باید توجه داشت اگر چه همه فرزندان یکسان نیستند، ولی باید سعی کنید که به فرزند فرمان بردارتر و سربه راه تر ویاجذاب تر

 

خود احساسی برتری و امتیاز ندهید.

 

کوشش کنید از یک فرزند خود زیاد ستایش نکنید هرچند شایسته این ستایش باشد.

 

دست کم این رضایت خود را در برابر فرزند دیگری که کمتر از او قابل ستایش است نشان ندهید.

 

اغلب اوقات ممکن است کودکی از خانواده شما که کمتر از همه شایستگی ستایش را دارد، بیش از دیگران  به آن نیاز داشته

 

باشد. بنابراین باید از او تعریف کرد.

 

هنگامی که یکی از فرزندانتان احساس حسادت می کند و ناراحت است، مهم ترین گام مثبت ومفیدی که می توان برداشت

 

این است که :

 

بتواند نکات مثبت و جالبی درخودش پیدا کند و از آن ها احساس رضایت نماید.

 

 

برای رسیدن به این هدف نیاز است که :

 

مدتی با او تنها باشید.

 

او را به این باور برسانید که که دوستش دارید وبرایش ارزش قائل هستید.

 

رضایت او را از خودش نیز تقویت نمایید.

 

اگر دوست و رفیقی ندارد ، کوشش کنید برایش پیدا کنید.

 

به او کمک کنید تا تفریحاتی داشته باشد که بتواند از آن لذت ببرد و کارهایش را با پیروزی و کامیابی انجام دهد.

 

به طور معمول اگر کودک از روی اطمینان و به شیوه شایسته ای وظایف خود را انجام دهد، خیلی کم تر احساس حسادت می

 

کند.

 

در حقیقت کودک حسود احساس می کند هیچ کس او را دوست نداشته وهرگز نیز دوست  داشته نخواهد شد.

 

حسادت سرچشمه ای غریزی دارد . خفه کردن آن فقط سبب می شود که این غریزه پنهان شده و زیر سرپوش بماند و به مغز و

 

فکر کودک آسیب رساند.

 

بنابراین باید آن را بیرون آورد و با صراحت و صداقت درباره آن عمل کرد.

 

با توجه منطقی به خواسته های فرزندی که حسادت دارد وتوجه به نکات مثبت هرچند کوچک او می توان خودباوری مثبت را در

 

او تقویت کرد.

 

نکات منفی کودک را نادیده بگیرید.

 

توانایی هایش را روشن و پررنگ کنید.

 

او به انجام کارها  و مسئولیت های کوچک موفقیت آمیزتشویق کنید.

 

به این شیوه ها می توانید احساس کارآمدی و رضایت از خودش را در کودکتان ایجاد کنید.

 

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *