ترس

ترس در کودکان

 ترس

انواع ترس در کودکان

 

ترس چیست؟

پدرومادر عزیزی که نگران ترس‌های فرزندتان هستید، جالب است بدانید که :

ترس واکنشی طبیعی ، لازم و مفید است .

اگر این واکنش‌ها به‌موقع شناسایی شوند .کنترل گردند و منطقی تعبیر شوند باعث می‌شود :

شخص در مواجهه با مشکلات و خطرها ، بیشتر احتیاط کند.

ترس از پدیده‌هایی است که نقش تعیین‌کننده‌ای در تکامل انسان ابتدایی و شکل‌گیری شخصیت او داشته است.

در پاسخ به ترس بدن انسان دچار تغییرات بدنی و هیجانی می‌شود که شامل:

 

  • انتظار اتفاق یا آسیب قریب‌الوقوع که موجب اضطراب و اختلال در توجه و تمرکز می‌شود .

 

  • واکنش اضطراری و فیزیکی بدن به خطر با تغییرات ظاهری مثل داغ و سرد شدن،عرق کردن، تپش قلب، خشکی دهان، تغییر رنگ پوست.

 

  • تغییرات هیجانی مانند احساس دلهره و وحشت‌زدگی

 

  • تغییرات رفتاری مانند گریه، جنگ ، گریز،در جای خود خشک شدن.

 

ترس در سنین مختلف

 

کودکان در جریان رشد  و در هر سن با ترس‌های اختصاصی روبرو می‌شوند.

آشنایی شما والدین گرامی با آن‌ها می‌تواند آمادگی بیشتری برای شما ایجاد نماید.

به شما در کاهش بروز ،کنار آمدن و حتی پیشگیری از آن‌ها کمک می‌کند. بنابراین موجب می‌شود در زمان بروز آن‌ها شما با

آرامش بیشتری فرزندانتان را موردحمایت و دلجویی قرار دهید.

 

2سالگی

ترس‌های مربوط به شنوایی و ناشی از صدا 

ترس از صدای موتورسیکلت، کامیون،رعدوبرق ، صدای جاروبرقی یا دیگر لوازم برقی صدادار، همچنین ترس از صدای سیفون توالت و…

 

ترس‌های مربوط به بینایی

ترس از رنگ‌های تیره ، اشیای بزرگ، قطار و یا ترس از کلاه .

 

ترس‌های مربوط به تغییر مکان

ترس از نبودن اسباب‌بازی یا تخت خواب در محل همیشگی خود، ترس از تغییر منزل ،ترس از رفتن به انبار یا زیرزمین.

 

 در دو سال و شش‌ماهگی ترس از تغییر مکان ، ترس از اشیای متحرک و ترس از هر نوع تغییر وضعیت نیز وجود دارد.

 

3سالگی

در این سن ترس‌های بنیادی بیشتر است.

مثل ترس از دیدن افراد پیر یا افراد بدقیافه یا افرادی که ظاهرشان طبیعی نیست. ترسیدن از ماسک ، تاریکی ، حیوانات ، لولو

،پلیس و دزد،بیرون رفتن پدر و مادر در شب.

 

4سالگی

ترس‌های شنوایی در این سن بیشتر می‌شود. مثل صدای ماشین آتش‌نشانی و آمبولانس و هواپیما.

وحشت از تاریکی و حیوانات وحشی و بیرون رفتن مادر نیز وجود دارد.

 

5سالگی

ترس‌های زیادی وجود ندارد و بیشتر از نوع “بینایی” است.

کمتر از قبل از حیوانات و یا آدم‌های بد وحشت دارد.

ترس‌های واقعی از قبیل صدمات جسمی ، افتادن ، سگ ، تاریکی و دوری مادر از منزل به‌طورکلی وجود دارد.

 

 

ترس

6سالگی

از دیدگاه  برخی  از روانشناسان ، کودک در این سن خیلی وحشت‌زده است .

ترس‌هایش بیشتر از نوع شنوایی است.

مانند صدای زنگ اخبار،تلفن ، صدای ناهنجار،سیفون توالت ، حشرات و پرندگان ، موجودات موهوم مثل اشباح  یا جادو گران،

ترس از پنهان شدن کسی زیر تخت خواب یا کمد.

ترس‌های مکانی مانند هراس از گم‌شدن، ترس از جنگل.

عناصر طبیعی مثل آب و آتش.

تنها خوابیدن در یک اتاق یا تنها ماندن در یک طبقه از ساختمان .

نبودن مادر در منزل و یا اینکه برای مادرش اتفاقی بیفتد که باعث مرگ او شود.

کتک خوردن.

جالب است که کودک شش‌ساله ممکن است در برابر آسیب‌های بزرگ شجاع و  بی‌باک باشد ولی

از شکستگی جزئی و خون بترسد.

 

 

7سالگی

بینایی : مانند تاریکی ، سایه‌ها را اشباح یا جادوگر گمان می‌کند.

 مکانی : از طبقه بالا و زیرزمین می‌ترسد.

از جنگ ، جاسوس ، آدمکش‌ها و اشخاصی که زیر تخت و کمد پنهان می‌شوند ، می‌ترسد.

مطالعه داستان‌ها و گوش دادن به رادیو و تماشای برنامهٔ تلویزیونی ترس‌های کود ک  را تشدید می‌کند.

ترس‌های اجتماعی : پذیرفته نشدن و دوست‌داشتنی نبودن ، دیر رسیدن به مدرسه.

 

8 و9 سالگی

ترس‌های قبلی کودک کمتر شده  ولی از ناتوانی در مدرسه وحشت دارد.

 

10 سالگی

بیش از هر چیز از حیوانات به‌ویژه مار و حیوانات وحشی می‌ترسد.

برخی از کودکان در این سن از تاریکی ، جاهای بلند ، آتش ، اشخاص جنایتکار و بزه‌کار وحشت دارند.

 

علل بروز ترس در کودکان

ازجمله عوامل ایجادکننده ترس  عبارت‌اند از :

تهدید شدن توسط افراد خانواده .

تنهایی زیاد.

ضعف در روابط بین فردی یا روابط تنش‌زای والدین با یکدیگر یا با کودک .

دیدن فیلم‌های ترسناک .

خواندن کتاب‌های نامناسب و…

 

شاید بپرسید چه زمانی ترس های کودک ما جدی است و نیاز به پیگیری دارد ؟

 

اگر هراس کودک نسبت به عامل تولیدکننده آن بیش‌ازاندازه باشد نشانه وجود مشکل اسهت .

در این صورت نیاز به‌دقت و توجه  بیشتری دارد .

بنابراین لازم است برای بررسی دقیق‌تر به مشاور یا روانشناس و روانپزشک مراجعه شود.

به این مسئله توجه کنید که یک مشکل را بیش‌ازحد بزرگ یا کوچک در نظر نگیرید.

لازم است هوشیار باشید.  بدون اضطراب ، وسواس و با آرامش و دقت به علائم و نشانه‌های ترس ها و اضطراب کودکتان توجه کنید.

از کودک حمایت کنید و ضمن دلداری و اطمینان بخشی ، در صورت ادامه یافتن آن برای چاره‌جویی اقدام کنید.

این نکته را نیز مدنظر داشته باشید که در صورت بی‌توجهی به مشکل و تداوم این ترس‌ها

کودک دچار ضعف در اعتمادبه‌نفس خواهد شد.

ضعف در اعتمادبه‌نفس بر شخصیت فرزندتان تأثیرات منفی خواهد داشت.

 

  برخورد صحیح در مقابل ترس کودک

کارهایی که نباید انجام دهیم :

 

  • برای ترسش او را مسخره نکنیم.

 

  • به خاطر ترسش ، او را در برابر دیگران تحقیر یا شرمنده نکنیم.

 

  • بدون آماده‌سازی قبلی ، او را وادار نکنیم که با آنچه باعث وحشت کودک است روبرو شود، مگر اینکه لازم باشد.

 

  • با تصور اینکه ترس او احمقانه و بچه‌گانه است ، با کودک بدرفتاری نکنیم.

 

  • هیچ‌گاه فکر نکنید که اگر کودک از چیزی می‌ترسد ، به‌طور حتم خود او یا ما گناهکاریم .

 

  • هرگز فکر نکنید که اگر فرزندتان از چیزی می‌ترسد، این موضوع امری غیرطبیعی و نادر است.

 

کارهایی که باید انجام دهیم:

  • برای ترس او احترام قائل شویم.

 

  • شرایطش را درک کرده و با او همدل شویم.

 

  • به یاد داشته باشید هنگامی‌که بزرگ شود ترس‌ها و وحشت‌های او از بین خواهند رفت.

 

  • پیش از آنکه تلاش کنیم کودک بر ترس خود غلبه کند، حداقل برای مدتی به او فرصت دهیم که خودش را از چیزی که باعث وحشت اوست، کنار بکشد.

 

  • به او فرصت دهیم تا کم‌کم و به‌آرامی به موقعیت‌های ترسناک عادت کند.

 

  • زمانی که کودک به مرحله‌ای می‌رسد که تمایل شدید برای نزدیک شدن به چیزی داردکه قبلاً از آن وحشت داشته است، اجازه دهید این کار را با مراقبت و سرپرستی شما انجام دهد.

مانند بازی کردن با آتش ، دست زدن به پرنده یا حیوانی که ترسش از او ریخته شده است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *